Dźwigary kratownicowe to element bardzo często stosowany w budownictwie. Jest to element konstrukcyjny. Mało kto zdaje sobie sprawę z tego jak są projektowane. Otóż dźwigary kratownicowe projektowane są zazwyczaj jako układy prostych i sztywnych prętów, przenoszących osiowe siły ściskające i rozciągające, połączonych ze sobą przegubowo w węzłach.

Dźwigary kratownicowe pracują jako rama o węzłach sztywnych. Do podstawowych zasad przy kształtowaniu tego typu dźwigarów zalicza się minimum zużycia materiałów, przy zachowaniu wymaganej sztywności. Do typowych układów dźwigarów kratownicowych najczęściej można zaliczyć dźwigary w kształcie litery „w” o pasach równoległych, wzmocnione słupkami i wieszakami ze względu na zmniejszenie zginania pasa dolnego, oraz potrzebę zamocowania dodatkowych poprzecznic dla zmniejszenia.

Następnie bardzo popularną formą dźwigarów są takie, które posiadają górny pas krzywoliniowy, co w określonych warunkach dawało korzyści ekonomiczne w postaci zmniejszenia zużycia materiałów. Ponadto wymienić można również dźwigary kratownicowe o górnym pasie krzywoliniowym i dodatkowym skratowaniu wewnętrznym. Aby zaprojektować taki dźwigar należy uprzednio dobrze przygotować plan i dokładnie wszystko wymierzyć. Należy ustalić jego geometryczne wymiary, jak: teoretyczna rozpiętość, teoretyczna wysokość, długość przedziału i kąt pochylenia krzyżulców, po czym po wykreśleniu kształtu kraty wylicza się długości poszczególnych prętów.

Najważniejsze zasady projektowania dźwigara to: rozstaw dźwigarów kratowych o elementach skrzynkowych z uwagi na możliwość nitowania lub spawania nie może być mniejszy od 750 mm w świetle blach pionowych. Ponadto styki i przymocowania prętów należy obliczać w założeniu, że wytrzymałość połączenia nie może być mniejsza od wytrzymałość pręta osłabionego przez otwory.  Styki i przymocowania prętów drugorzędnych oblicza się na podstawie działającej w pręcie.

Na końcu trzeba pamiętać, że osie ciężkości powinny w miarę możliwości pokrywać się z siatką teoretyczną dźwigarów; w dźwigarach głównych niedopuszczalne są przekroje niesymetryczne względem płaszczyzny Dźwigara (oś pręta nie może wychodzić z płaszczyzny dźwigara). Trzeba dokładnie sprawdzić czy dźwigary kratownicowe, które mają średnice całego pasa pokrywają się z osią teoretyczną.