Standardowe pawilony z płyty warstwowej posiadają pewną powtarzalną cechę, jaką jest budowa modułowa. Moduły mają najczęściej kształt prostokątny – mogą być mocowane pionowo lub poziomo. Obiekty z płyt warstwowych tworzy się dość schematycznie, plusem jest szybkość wykonania i wygoda. Aby zminimalizować tę typowość, powtarzalność obiektów, można skorzystać z różnych rozwiązań wykończeniowych. Jednak pamiętajmy, że nie zawsze jest to wskazane. Jeśli targowisko jest terenem otwartym z dużą ilością osobnych pawilonów, podobieństwo obiektów będzie plusem. Rzędy identycznych pawilonów wywrą wrażenie doskonałego ładu, idealnego porządku i schludności.

Jeśli w tym samym miejscu będzie stał rząd różnokształtnych, wielobarwnych obiektów, poziom estetyki miejsca spadnie. Natomiast targowisko zacznie przypominać okresowy bazar na wolnym powietrzu. Załóżmy jednak, że mamy do czynienia z niewielkim, samodzielnym pawilonem. Tutaj pole do opisu jest ogromne – można wybrać kolor i wzór oprofilowania okładzin, będących wierzchnimi warstwami płyty. Typową cechą tego rodzaju obiektów jest wrażenie lekkości konstrukcji. Nie bez powodu określa się je konstrukcjami lekkiej budowy.

W innych krajach europejskich stosowanie płyty warstwowej to dość powszechna praktyka, zaś w Polsce jest jeszcze uznawana za przejaw nowoczesności. Być może w niezbyt odległym czasie liczba rozwiązań z udziałem tego materiału budowlanego wzrośnie, a typowość, powtarzalność obiektów pójdzie do lamusa. Kolejnym sposobem na wyłonienie własnego pawilonu z szeregu innych, jest wybranie sposobu łączenia poszczególnych elementów. Kształty obiektów mają charakter geometryczny – bryły kwadratowe, prostokątne lub różnokształtne wielościany.

Zatem można powiedzieć, że przy odrobinie kreatywności i pomysłowości, a także przy odpowiednim wkładzie finansowym, powstanie oryginalny pawilon, obok którego nikt nie przejdzie obojętnie. W tym całym afekcie tworzenia nie wolno zapominać, że ów obiekt ma być także funkcjonalny i dobrze dopasowany do potrzeb działalności.